..Symfonie..

Kon ik je naam maar
spellen in klanken zoals
jij mijn naam immer doet
klinken met de intonatie
van je hart. Je ontroert me
telkens weer met al je
wonderen die je speciaal
voor mij lijkt te creëren.
Je breekt mij om me
vervolgens op te bouwen
in een waarachtig persoon
die niets liever wil dan het
schenken van eeuwig geluk
aan de schepper van de
symfonie des levens