Weerspiegeling van baldadigheid in mijn glas,
Drinken tegen eenzaamheid te pas en te onpas.
'Een kreet voor aandacht' lacht mijn hart,
'Een zielig voorstel' denkt mijn geest.
Ik pomp mijn aderen vol met ethanol
en voel de valse euforie op komen.
Niets is meer het zelfde in deze utopia
een wereld waar ik kom door verdrinking.
Het is een bijeenkomst van mentale desillusies
gevoed door een onstabiele geest
tot leven gehouden door een verrotte ziel.
De DrumNbass regelt het ritme van mijn hart,
snel, langzaam, diep, onregelmatig,
net als mijn gemoedstoestanden.
Ik kick op die rush,
ik geniet van de kater want dan voel ik
dan voel ik dat ik leef.
De alcohol houdt mij op dreef.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten