Is liefde niet het gif dat mij van binnen verwoest en uitholt?
Het placht mij te doen verlangen naar de eeuwige pijn dat liefde met zich mee brengt..
Mijn hart dringt dit gif, dat liefde heet, met gretigheid en weemoed..
Pijnig mij niet langer, verbitter mijn ziel niet elke seconde van de dag..
Was liefde niet eens puur en ongeacht?
Ongeacht al het onvolmaakte, het volmaakte..
De schoonheid van het leed..
Onbedorven waar het minne niets van weet..
Zag haar kans schoon, geen gelach noch gehoon..
Echter, even nader de hel als hemel dan wel..
Begrijp mij, liefde is een Sopraan..
Een Sopraan des doods..
Met liefde gevuld doch met niemand begaan..
Zingt het lied van de eeuwige nacht,
waar hoop noch liefde op ons wacht..
Liefde veracht mij, verkracht mij..
Woont mij uit en veracht mij..
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten